امروز 23 خرداد 89 كه اين مطلب رو مينويسم فقط سه ماه تقريبا بعد از روزيه كه اين صحنه شكار شده . اونروزها اغلب چاشت (ناهار) خودمون رو تو صحراها ميخورديم . خيلي هم خش بود و خاطراتش هرگز يادمون نميره .
امروز علف تا بالاي زانوها . گل و حتي اون بهمن از همه چي برامون زيباتره . ياد باد اون روزها ياد با واقعا
. انشالله زنده باشيم و همه مون صد سال اين صحنه ها رو ببينيم
